คราวนี้เราจะไปเที่ยว ถ่ายไม่ใกล้ ไม่ไกลมากนักจากกทม.เราจะเดินทางไปสวนผึ้ง
กันเดินทางสามคนเหมือนเดิมพร้อมด้วยน้องพิธีกรอีก1รวมเป็น4คน ตือวุฒิไม่เคยไป
สวนผึ้งเลย อย่างมากก็เข้าไปถึงแค่ถ้ำเขางูไปดูค้างคาวเท่านั้นเองคราวนี้เราลองไปดู
ว่าสวนผึ้งจะมีภูมิพื้นที่เป็นอย่างไร พวกเราชอบที่จะค้นหาอะไรใหม่ๆเสมอ อาจจะไม่่
ใหม่สำหรับคนอื่นแต่ใหม่สำหรับพวกเรา พวกเราก็นัดเจอกันที่แถวลาดพร้าวกันเป็น
ประจำอยู่แล้ว ส่วนข้าวของเตรียมกันไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว อุปกรณ์ครบพร้อมเดินทาง
  ว่าแล้วก็ไปกันเลยดีกว่า เราออกเดินทางจากกทม.ประมาณ 8.30น.มีเสบียงเล็กๆ
น้อยๆ เพื่อจะลองท้องไปในรถ ว่าแล้วล้อหมุนเข้าสู่ทางด่วนเรียบด่วนรามอินทรา
ไม่รอช้ามุ่งหน้าไปตามทางเสียค่าทางด่วนแล้วทางด่วนอีกยังไปไม่ถึงจุดหมายเลย
โดนค่าทางด่วนเข้าไปแล้ว 95บาท แต่ไม่เป็นไรเอาความสะดวกๆไว้ก่อน

พวกเราข้ามสะพานแขวนลงพระราม2 (ไม่อยากไปรถติดบนทางถนนอ่ะ)วิ่งรถมาทาง
นี้เร็วดีถึงแม้ว่าจะอ้อมไปหน่อยก็โอเคหน่ะ เมื่อเราลงตรง พระราม2แล้วเราก็ตีโค้งเข้า
เพชรเกษมเลยตรงอย่างเดียวผ่านครปฐมมุ่งตรงสู่โพธารามไปู่บ้านน้องดูษฎีก่อน ไป
ทำไมหน่ะเหรอ เวรกรรมต้องไปแวะเอาที่นอนยางพาราที่เหล่าคนแก่ๆ ที่ออฟฟิศ
อยากได้ไปนอนเพราะว่ามันไม่เป็นฝุ่น เพราะบ้านคุณน้องดุษฎีเค้าผลิตจำหน่ายนั่นเอง
แบกไปซัก2ม้วนก็ไม่หนักหนาเท่าไหร่ (แต่ว่ายุ่งยากฉิบเ๋ป๋ง) เมื่อเจอน้องดูษฎีแล้วก็
ทักทายกัน ซื้อของกัน ร่ำลากัน ออกจากโพธารามก็มุ่งหน้าไปนู่นเลย สวนผึ้งแต่ว่าเรา
ไปทางเส้นโพธารามวิ่งไปโผล่ตรงเขาแร้งเลย.... พวกเราธรรมะธรรมโมอยู่แล้วก็แวะ
เก็บงานที่นี่ก่อนเลยละกัน ไม่รอช้าเข้าถ่ายทำวัดหนองหอยก่อนเลย วัดที่มีเจ้าแม่กวน
อิมอยู่บนยอดเขาเล็กๆ แต่มีความสวยงามทีเดียว ทุกครั้งที่เวลาผมมาสักการะ

   เจ้าแม่กวนอิมที่วัดหนองหอยแห่งนี้ หลังจากกลับบ้านไปผมก็จะมีแต่เรื่องดีๆ ส่ิงดีๆ เข้ามาในชีวิตเสมอ
ผมก็เลยชวนน้องๆ มาถ่ายทำที่นี่และเพื่อที่น้องๆก็จะได้สิ่งดีๆที่ เป็นสิริมงคลกับตัวน้องเค้าด้วย พวกเราเข้าไปขออนญาตถ่ายทำ ทางวัดก็ขอร่วม อนุโมทนาบุญกับพวกเราด้วย รู้สึกดียังไงบอกไม่ถูก (ไปดูคลิปวัดหนองหอย)
   ตอนนี้ก็เวลาประมาณจะเที่ยงแล้วพวกเราถ่ายมุมนั้นมุมนี้ พิธีกรก็ว่าง่ายสอนง่าย งานผ่านไปด้วยความรวดเร็ว
อีกภาพที่ผมอยากได้ก็คือ โรงทานที่นี่่ครับ เราก็เลยไม่พลาด ถ่ายไปด้วยกินข้าวที่โรงทานไปด้วย แหม่ก็
เที่ยงแล้วนี่เนาะ หิวแล้วหนิ ที่นี่เค้าจะมีอาหารเจให้ทานกันทุกวันแหล่ะครับ ถ้าเป็นวันหยุดกับข้าวก็จะมีให้เลือก
ทานเยอะ อร่อยใช้ได้ครับ ไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่ว่ากินอาหารเจอยู่ อ้อที่แน่ๆ    ถ้้าทานเสร็จแล้วก็ช่วยล้างจานเอง
นะครับ อาหารหน่ะฟรีแต่ต้องล้างจานเอง แต่ถ้าอยากทำบุญก็สมารถหยอด ตู้ทำบุญได้หน่ะครับ แล้วแต่ศรัทธา
      ถ่ายงานเสร็จแล้ว กินก็เสร็จแล้ว เดินทางต่อดีกว่า จะบ่ายโมงแล้วยังไม่ถึงสวนผึ้งเลย ว่าแล้วพวกเราก็ออก
เดินทางต่อ มุ่งหน้าสู่สวนผึ้งเลย

ขับไปเรื่อยๆ ผ่านจอมบึง ชมวิวทิวทัศน์สองข้างทางไปเรื่อย เพลินๆ ฮั่นแน่...เห็นแล้ว
ร้านกาแฟของโปรดของเรา พวกเราแวะเลยจอดๆ ๆ เข้าซ้ายจอดรถชิดริมเพื่อความ
ปลอดภัย แหม่ตามคอนเส็ป"ไปที่ไหนกินกาแฟที่นั้น เจอเป็นไม่ได้ขอเข้าไปหน่อย"
  พวกเราก็เก็บภาพอีกนั่นแหล่ะ Coffe Hut (ดูคลิปสวนผึ้ง) รสชาติกาแฟใช้ได้ครับ
น้องเค้าก็อัธยาศัยดี ร้านก็เก๋ดีเอ้า...ถ่ายเสร็จจิบกาแฟเสร็จ ไปต่อ
   ขับต่อไปอีกนิดเดียวก็ถึงป้ายนี่เลย เข้าเขตสวนผึ้งสบายใจครับถึงแล้ว เหลือบมอง
นาฬิกาก็เป็นเวลา 3 โมงครึ่งพอดี เงยหน้าขึ้นอีกที โอ้โห ผึ้งครับ ผึ้งตัวเท่าโอ่งแหน่ะ
ถ้าโดนมันกัดสงสัยตายก่อนที่จะได้ร้อง ตัวใหญ่จริงๆ อยากรู้ใช่ไม๊อยากรู้ก็ไปดูเอง
ดีกว่าครับ ...แฮ่ะ...แฮ่ะ...  
    เ้อ้าเข้าเขตสวนผึ้งแล้ว ว่าแต่แล้วที่พักอยู่ตรงสวนไหนหล่ะเนี่ย ที่พวกเราจะเข้าพัก
ก็เป็นบ้านอ้อมกอดขุนเขาครับ ดูภาพจากในเวปสุดยอดครับต้องไปให้ได้ พวกเราก็

เลยจะต้องไป"บ้านอ้อมกอดขุนเขา" ไปเพื่อสัมผัสบรรยากาศครับว่าสวยงามอย่างใน
เวปหรือเปล่า ขับไปอีกประมาณ8กม. ก็เจอแล้วเลี้ยวๆ เลี้ยวขวาเข้าไปเลย..ควับ!
   โอ้โห บรรยากาศ บอกไม่ถูก ร้านอาหาร บ้านพัก วิวรอบๆ ที่พัก ทีสะดุดตาผมทีสุด
ก็เห็นจะเป็นน้องม้า อ่ะครับ ม้าที่เป็นสัตว์อ่ะ น่ารักมาก ตัดผมม้าด้วย เก๋ไก๋ทีเดียว
    ไม่รอช้าครับ พวกเรารีบทำงานก่อนเลย ถ่ายภาพบรรยกาศร้านอาหารก่อนเลยดีก่า
กับบรรยากาศพระอาทิตย์ตกดินนะ ชิมอาหารไปด้วย พูดคุยกับพีวรพจน์ ถามถึงห้อง
พัก แนะนำอาหาร ที่แน่ะๆ พอถ่ายเสร็จก็ถึงคราวเราชิมต่อครับ ไม่เรียกว่าชิมหรอก
เค้าเรียกว่ากินเลยดีกว่า ขับรถมาก็เหนือยแล้ว มาถ่ายงานต่ออีก ก็เหนื่อยหนักเข้าไป
อีก และยิ่งมาเห็นอาหารหน้าตาหน้ากินแบบนี้แล้ว ซึ่งปกติแวลาถ่ายช่างแนะนำอาหาร
เนี่ยะ ผมก็น้ำยายหยัยอยู่แล้ว... แหม่ะก็อยากกินหนี่เนอะ ถ่ายเสร็จ สว๊าบเลยดีกว่า 
 ยัมหมี่...ยัมหมี่ ในชั่วพริบตา ปลาทอด กุ้งสามรส แกงเขียวหวาน กระดูกหมู 
ฟว๊าบ ...เกลี้ยง...เลย
รสชาติสุดๆ อร่อยมาก อร่อยทั้งอาหารและบรรยากาศร้าน พระอาทิตย์ำใกล้่จะลับขอบฟ้าแล้ว ริบหรี่ไม่ต่าง
จากอาหารที่พวกเรากำลังกินอยู่ และแล้วก็มืดแล้วครับ อิ่มแล้วด้วย พอพวกเราอิ่มแล้วก็เข้าที่พักเลยดีกว่า
ชื่อบ้านพักพวกเรา"                     บ้านพักที่นี่เค้่าจะเรียกตั้งเป็นชื่อบ้านครับ ชื่อเก๋ๆและก็บางชื่อก็
คุ้นๆหูของใครหลายๆคน ผมเข้านี่เลยบ้านพัก2ห้องนอนผมเลือกห้องฝั่งซ้าย เพราะว่าตรงเตียงนอนสามารถมอง
เห็นพระอาทิตย์ขึ้นได้ด้วยแหละ เอาห้องนี้แหละ เดินทางมาก็เหนื่อย อาบน้ำดีกว่า ป๊าด ๆ ป๊าด....ประตูห้องน้ำอยู่
ไหน เฮ้ย ...งั้นไอ้น้องไปรอห้องนู้นก่อนไป พี่จะอาบน้ำ .....เล่นเอาใจหายใจคว้ำเลย แต่ห้องน้ำแสนจะสะอาด
ห้องนอนก็เย็นสุดๆ อากาศดีมากมาย อาบน้ำเสร็จแล้วสดชื่นจริงๆ ......เสร็จแล้วโว้ย ใครจะอาบต่อ......
    พวกเราก็ทะยอยกันอาบน้ำจนเสร็จเรียบร้อย หน้าขาวตัวหอมกันเป็นแถว เอ๊ะนี่มันกี่โมงแล้วเนียะ ทุ่มครึ่งพี่
อืม....ได้เวลาชิวดิ ช่ายแล้วพี่ นี่เลยหน้าบ้านพักโต๊ะนั่งได้บรรยากาศดีมากเลย(เสียงน้องๆบอก) มาๆ ที่เตรียมมา
หน่ะยกมาเลย คืนนี้คนละ2ป๋องพอนะ พรุ่งนี้มีงานแต่เช้า เดี๋ยวตื่นไม่ไหว โอเชพี่ พวกเรามักจะคุยกันรู้เรื่องเสมอ
สำหรับรุ่นนี้นะที่ทำงานด้วยดี ส่วนรุ่นก่อนๆ ไม่ค่อยจะเป็นผู้ใหญ่กันเท่าไหร่ แต่อย่างว่าเด็กก็คือเด็ก ความคิดยัง
ไม่เจริญเติมโตเท่าไหร่ แต่ที่ผมสามารถทำงานออกมาได้ก็ต้องขอขอบคุณน้องๆพวกนี้แหล่ะ 
 

ว้าวตื่นเช้ามาพร้อมกับวันใหม่ปลุกไอ้น้องช่างภาพเก็บภาพพระอาทิตย์ขึ้น น้องก็รีบ
ทำตามโดยไม่รีรอ ส่วนที่เหลืออาบน้ำแต่งตัวรอ เพื่อออกทำงานต่อ พร้อมกันอาหาร
เช้าที่ครัวอ้อมกอดอีกครั้ง ถ่ายทำอีกนิดหน่อย อิ่มท้องก็มุ่งหน้าไปดูวิถีชีวิตชาวบ้าน
การทำเข่งวิธีการทำเข่งได้มีโอกาศพูดคุยกับพี่"รัตน์ ศรีทอง ประธานกลุ่ม                   
พี่เค้ายินดีต้อนรับ สำหรับคนที่อยากจะเข้าไปดูวิธีการทำเข่งหรืออยากซื้อเข่ง ไปใช้
ในด้านการค้าทางการเกษตรกเิชิญได้ครับ"กลุ่มสานเข่งบ้านหนองผักบุ้ง"โทร.
087-0320386 หลังจากชมวิธีการทำเข่งเรียบร้อยแล้วพวกเราก็มุ่งตรงสู่ธารน้ำร้อน
เลย เค้าบอกว่า อาบน้ำแร่แล้วดี ..ดียังไง..เราก็เลยให้น้องวุฒิลแช่ดู  แต่พวาเราไม่
ได้ลงไปแช ่ได้แต่เอามือจุ่มเพราะว่าต้องทำงานกันตัอเดี๋ยวตัวเปียก และอีกอย่างก็
จะทำ งานไม่ทันแต่ก็มีโอกาสได้ี่คุยกับพี่เสือซึ่งเป็นเจ้า
ของบ่อน้ำร้อนแห่งนี้ซึ่งเป็น
รุ่นลูกแล้วพี่เสือก็ยินดเล่าีให้พวกเราทราบถึงประวัติความเป็นมาของธารน้ำร้อน

บ่อคลึง ซึ่งพี่เสือเล่าให้ฟังว่าบ่อแห่งนี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร มันเป็นการค้นพบ
โดยคุณพ่อของพี่เสือและก็มีบ่อน้ำร้อนนี้เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ  ได้ฟังเรื่องราว
แล้วชอบมากครับ กับประวัติความเป็นมาของที่นี่ และพี่เสือก็ได้เล่าถึงน้ำแร่ของ
ที่นี่ ว่าเป็นน้ำแร่บริสุทธิ์จริงๆ ไม่มีสารกัมถันเจือปนอย่างแน่นอน ฉะนั้นสำหรับ
คนที่ชอบดื่มน้ำแร่ก็ขอเชิญชิมน้ำแร่สวนผึ้งดู โทร.086-1776392
      หลังจากทานข้าวกับพี่เสือเสร็จพวกเราก็เดินทางถ่ายทำต่อ ขับไปเรื่อยๆ พวกเรา
จัดโปรแกรมมาคร่าวๆ  ว่าอยากถ่ายได้แบบนั้นแบบนี้ ถ้าเจออะไรแปลกๆีที่น่าสน
ใจพวกเราก็ไม่พลาดที่จะแวะเข้าไปถ่ายทำทันที และแล้วพวกเราก็เจอครับสวน
กล้วยไม้ ลันดาออคิด จริงแล้วที่อำเภอสวนผึ้งนี้เป็นแหล่งเพาะพันธ์กล้วยไม้สวยๆ
เยอะแยะเลยนะ สวนกล้วยไม้นี้เป็นทางผ่านของพวกเราเราก็เลยแวะซะเลย
สวยมากๆ ดอกกล้วยไม้เยอะมาก อีกอย่างราคาถูก ด้วยครับ 

    พวกเราก็ใช้เวลาในการถ่ายทำไม่นานครับ ทำงานตามสไตล์ของพวกเราเอาแบบธรรมชาติของมนุษย์นี่แหละ
ที่เวลาเดินทางท่องเที่ยวเค้าดูอะไรกันบ้าง แต่ตามสไตล์พวกเราก็ดูอะไรที่มันง่ายๆ บ้าง ตามงบประมาณบ้าง ทริป
ไหนงบเยอะก็เพิ่มคุณภาพการท่องเที่ยวของเราให้ดีขึ้นหน่อย ถ้าทริปไหนงบน้อยก็ท่องเที่ยวตามอัตภาพอ่ะครับ 
หลังจากชื่นชมกันหมู่มวลกล้วยไม้อันแสนจะงดงาม หน้าตาแปลกๆก็มีให้เลือกดมเลือกชมด้วยสายตา เท่านั่นพอ
 พวกเราก็มุ่งหน้าไปต่อ ไม่ไปไหนไกลหรอกครับ วนๆเวียนอยู่ในสวนผึ้งนั้นแหล่ะ ไหนๆก็มาทั้งทีแล้วซึมซับให้
เยอะที่สุดเท่าที่จะเยอะได้ พวกเราก็ขับไปเรื่อย บางช่วงก็เหมือนจะผ่านพื้นที่ที่ค่อนข้างจะห่างจากชุมชนเหมือนกันนะ
มันจะมองดูเหมือนแล้งๆ ไงไม่รู้เหมือนกัน เท่าที่สังเกตดูแล้วเกือบจะทุกพื้นที่เลย..แต่เป็นระยะห่างๆ จะมีการเผา
ทำลายหญ้าหรือเผาอะไรซักอย่างเป็นช่วงๆไป ผมว่ามันไม่ค่อยจะเหมาะสมเท่าไหร่เรียกว่าไม่น่าจะเผาอะไรกัน
เยอะแยะขนาดนี้หนอ  เราคนต่างพื้นที่เราก็ได้แต่มองก่อนแล้วค่อยมาเล่าผ่านทางหน้าเวปนี่แหละ บางเรื่องบางอย่าง
ก็อย่าเข้าไปวุ่นวายเค้าดีกว่าเพราะว่าเราไ่ม่รู้ที่ไปที่มา  เอ๊ ..แต่ว่ามาัเขียนอย่างนี้จะเป็นไรไม๊หล่ะ.....แฮ่...แฮ่.....
   แต่อย่างไรก็เป็นพื้นที่ที่สงบเงียบดีครับมีหลากหลายสถานทให้่้ท่องเที่ยว พวกผมขับรถออกมาก็เจอป้ายโอทอป
ของสวนผึ้งเค้าว่าไว้ดังนี้ "นิล,เห็ดหอม,ส้มโอ,ส้มโชกุน,กล้วยม้วนแม่ทับทิม,น้ำตก,ธารน้ำร้อน,เขากระโจน"

    วนไปวนมามาเจอฟาร์มตัวอย่างตามโครงการพระราชดำิริในพระบาทสมเด็จพระบรมราชินีนาถอยู่ที่บ้านบ่อหวี
อำเภอสวนผึ้งนี่แหล่ะ เป็นความไฝ่ฝันอีกนั่นแหล่ะว่าอยากเข้าชมโครงการส่วนพระองค์จังเลยถ้ามีโอกาสได้เข้า
ชมไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็จะต้องเข้าไปชมให้ได้ และก็บังเอิญได้มาเจอโครงการนี้พวกเราก็เข้าไปเลยดีกว่ายังมี
เวลาเหลือเพราะตอนนี้เพิ่งแค่2โมงก่าเอง พวกเราก็เข้าไปเลยอย่างไม่รอช้า และก็ได้เจอกับพี่ที่ดูแลโครงการ
เป็นเจ้าหน้าประจำโครงการพี่ สุทธิรักษ์  พี่เค้าก็ได้เล่าถึงความเป็นมาของโครงการนี้ให้้ฟังและมันก็ทำให้เรา
ได้ทราบซึ้งในพระมาหากรุณาธิคุณจากพระองค์เป็นอย่างยิ่งที่ท่านได้มองการไกลเป็นอย่างมากเกี่ยวกับเรื่อง
อาหารการกินของพสกนิกรชาวไทย ท่านทรงเป็นห่วงประชาชนของท่านท่านก็เลยได้ีมีพระราชเสาวนีย์ให้ม
โครงการนี้ขึ้นมา สำหรับท่านใดที่อยากจะเข้าไปชมโครงการนี้ก็สามารถเข้าชมได้ตลอดนะ หากต้องการเข้า
 ไปรับการอบรมเรียนรูู้วิธีการทางการเกษตร การทำฟาร์ม เลี้ยงสัตว์ปก็สามารถติดต่อเข้าไปได้หน่ะครับ 
หรืออยากจะแวะเวียนเข้าไปเที่ยวเฉยๆ ก็ได้ ไปดูน้องแพะครับน่ารักมากๆเลย  และวันที่พวกผมไปก็ไปเจอเจ้า
แพะน้อยซึ่งเพิ่งคลอดออกมาณตอนนั้นให้พวกเราไ้ด้เก็บภาำพให้มาชมกันด้วย (ไปดูเจ้าแพะน้อย)
    โอ๊ย...เที่ยวทั้งวันและก็ทำงานทั้งวันเห็นทีไม่ไหวแล้ว เสร็จตรงนี้แล้วก็กลับที่พักเลยดีกว่า อาบน้ำกินข้าว 
นอนที่นอนนุ่มๆ แล้วพรุ่งนี้ค่อยเที่ยวต่อ พวกเรากลับที่พัก นั่นเป็นความคิดของผม แต่ไอ้น้องทักว่าพี่ไม่ไปดูร้าน

ร้านนั้นเหรอที่พี่เล็งๆ ไว้อ่ะ เออจิงด้วย งั้นรีบไปดีกว่าเดี๋ยวจะค่ำซะก่อน โอ้โหวันนี้ทรหดจิงๆ เอาวะสู้สู้..ดีกว่าไม่ได้
ภาพ เพราะว่าร้านนี้สะดุดตาตั้งแต่วันแรกที่มาถึง ผมเล็งไว้แล้วว่าจะต้องแวะเข้ามาร้านนี้ให้ไ้ด้ ว่าแล้วคุณน้องมือขับ
ก็รีบเหยียบไปอย่างพรุ่งพรวด ....เป็นการเร่งรีบโดยไม่ต้องรีบก็ได้ ไอ้น้องรีบไปไหนวะ ไม่ใช่กรุงเทพนะเฟ้ย ไม่
ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ อย่างมากก็10นาทีก็ถึงแล้ว รถจะวิ่งบนถนนก็แทบจะไม่มี ประเดี๋ยวไปเหยียบควายเค้าเอา
มันจะเป็นเรื่อง ...ว่าแล้วไอ้น้องมือขับสุดเลิฟของเราก็ผ่อนคันเร่งที่เท้าลง ค่อยยังชั่ว อย่างนี้มันค่อยรู้สึกชิวหน่อย
   แหม่แค่แป๊ปเดียว 7 นาทีก็ถึงแล้ว ว่าแล้วไม่รอช้ามุ่งหน้าเดินเข้าร้าน เจอน้องพม่าถามมาทำไร เอ๊ะตอบไม่ถูกเลย
เออสิวะ ตูมาทำไร นี่มันร้านอาหารไม่ใช่เหรอว่ะ(คิดเองอยู่ในใจ)ถามไปใหม่ดีกว่านี่ร้านอาหารใช่ไม๊ น้องพม่าตอบ
ว่าใช่ แล้วฝั่งนั้นหล่ะ ขายเทียนหอม นั่นแหล่ะที่อยากได้ยิน ก็ขออนุญาตน้องพม่าแล้วก็เดินเข้าไปชมเหล่าเทียน
หอมที่วางกันเรียงรายอยู่เต็มบ้านไปหมด จัดไว้เป็นที่เป็นทางได้กิ๊บเก๋มากมาย หลังจากไ้ด้เข้าชมแล้วถูกใจใช่เลย
อย่างที่เล็งไว้ และเราก็เดินกลับไปหาคุณน้องพม่าใหม่ว่าขอคุยกับเจ้าของหน่อย น้องก็ไปตามมาให้ ก็ได้เจอพี่สุ
คุยไม่กี่คำมากมายขออนุญาตถ่ายพี่ก็ให้เลย ตามสบายละกัน ซึ่งก็อัธยาศัยดีมากๆ พวกเราก็เลยถ่ายทั้งฝั่งเทียน
หอม ซึ่งหอมมากมาย และก็ฝั่งร้านอาหาร ที่แน่ๆ น้ำกระเจี๊ยบพุทธาโซดา อร่อยมาก อาหารก็อร่อยอยากแนะนำให้
กินแกงเรียงกุ้งสดครับ และก็ไอติมนมแพะ.. พวกเราก็ประสบความสำเร็จไปอีกที่สถานที่ที่พวกเราคิดว่านี่แหละแนว  

ที่เราอยากได้ ชอบร้านสไตล์แบบนี้ ถ้าชอบเหมือนพวกเราก็ลองแวะเข้าไปดูครับ ชิวๆ สบายๆตามสไตล์ที่เราค้นหา
เมื่อถ่ายทำเสร็จแล้ว ก็ร่วมกินข้าวกับพี่สุคุยกันถึงที่นี่คุยไปคุยมาุ้ีพีสุฝากบอกว่าที่นี่จะบริการอาหารแบบสโลว์ไลฟ์
นะครับ คืออร่อยแต่รอช้านิดหน่อยเอง และถ้าเป็นวันธรรมดาก็2ทุ่มพี่เค้าก็จะเิริ่มปิดร้านแล้วหล่ะครับ ถ้าอยากได้
บรรยากาศชิวอาหารอร่อยก็รีบไปแต่หัววัน แต่ถ้าวันหยุดก็คงจะเลสเวลาให้ได้บ้าง ว่าแล้ววันนี้ก็ลาพี่สุกลับที่พัก
ไปอาบน้ำนอนกันดีกว่านี่ก็ปาเข้าไปจะ3ทุ่มอยู่แล้ว แล้วพรุ่งนี่้ว่ากันต่ออีกที

   นี่ก็เป็นวันที่สามของการอยู่สวนผึ้งแล้วสินะ ยังไม่ได้เข้าวัดทำบุญเลย พวกเราไม่รอช้าตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัว
กินอาหารเช้า ใส้กรอกไข่ดาวกาแฟ น้ำส้มสด บวกด้วยข้าวต้มอีกเล็กน้อย ครัวอ้อมกอดเนี่ยะเค้าบริการอาหาร
ตั้งแต่เช้าเลยทีเดียว 6.30โมง อาหารเช้าก็พร้อมบริการแขกที่มาพักทุกท่านแล้วหล่ะครับ 
   เมื่อพวกผมซ๊วบอาหารเช้ากันอิ่มเรียบร้อยแล้ว พวกเรามุ่งหน้าไปนู้นเลยวัดไกล้ๆแถวๆนั้นแหละ่ครับ รีบแวะเข้าไป
ถวายของบางอย่างเท่าที่จะหาได้แถวนั้นก็จะเป็นนม น้ำ แหล่ะครับ ทันพระท่านพอดี ท่านกำลังฉันท์เช้าเกือบเสร็จ
แล้ว รอแ๊ป๊ปเดียวท่านก็ให้ถวายสังฆภัณฑ์พร้อมกัน รับบุญกันถ้วนหน้า สาธุ สาธุ สา....ธุ
    ไปทำงานของพวกเราต่อ...ว่าแต่...วันนี้จะเริ่มไปตรงไหนก่อนดี  ขึ้นไปห้วยคอกหมูดีกว่า 

    พวกเราก็ลิ่วๆ ขึ้นไปเลยห้วยคอกหมู อยู่ต.ตะนาวศรีไปตามป้ายบอกทางอ่ะ เค้ามีบอกเป็นระยะๆไป แต่ช่วงจะเลี้ยว
ขึ้นนไปสังเกตอูป้ายดีละกัน ช่วงที่พวกผมไปป้ายไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ และเส้นทางนี้ก็เป็นนเส้นทางแรกที่ได้ลอง
โฟร์วิวแหม่เคยขับแต่รถ4ล้อธรรมดา เจอทางชันเข้าหน่อยไปไม่เป็นเลยครับ บวกกับว่าพวกเราไม่รู้จักเส้นทางที่ขึ้น
ไปหน่ะครับทำให้ระทึกตลอดเวลา ถนนทั้งฝุ่นทั้งเป็นดินหิน บางช่วงดินปนทรายแหง่ ..แหง่...ไปไม่เป็นเลย
   แต่ก็ขึ้นไปจนไ้ด้ ผมว่าถ้าคนขับรถเก๋งอย่าคิดเอารถขึ้นไปนะครับ ยกเว้นว่าเค้าจะทำถนนใหม่แล้ว ผมว่าขับรถเก๋ง
ขึ้นไปพังแน่ครับ ถ้าไม่พักก็ใกล้พังครับ แต่เต็มไปด้วยความสนุกสนานและก็ตื่นเต้นมากเลย ถูกใจสุดๆ พอขึ้นถึงบน
นั้นแล้วเราก็เริ่มทำงานของเราเลย อย่างไม่รอช้าเพราะว่าอากาศร้อนสุดๆ ถ่ายงานไปด้วยถ่ายรูปตัวเองไปด้วยชอบ
ครับ วิวสวยดีถนนหนทางก็ท้าท้ายดีชอบๆ ....เมื่อเสร็จงานแล้วพวกเราก็รีบดิ่งลงไปอย่างรวดเร็ว พอขาลงเหมือน
นั่งรถไฟเหาะผสมฝุ่นเลยครับ มันส์มากสำหรับการขับรถขาลง...เฮ้ว...เฮ้ว...
   เมื่อลงมาถึงข้างล่างแล้วก็น่าจะเกือบเที่ยงละมั้งเนี่ยะ ไปไหนต่ออีกดี งั้นก็ขับไปเรื่อยๆละกัน วนไปวนมาเนี่ยะแหละ
รถก็ไม่ติดวิวก็ดี ขับดูพื้นที่ไปเรื่อยๆ มันช่างน่าอยู่จริง ......  พื้นที่ของชุมชนหรือแต่ละหมู่บ้านแทบทุกบ้านเลยนะจะ
ปลูกพืช ปลูกผลไม้เช่นส้ม ปลูกผัก บางบ้านก็ปลูกคละกันไปเหมือนปลูกไว้กินเอง ช่างน่าอยู่เหลือเกิน 

มองเลอวิว อยู่หมู่บ้านตะโกล่าง ในเขตอำเภอสวนผึ้งนี่แหละ อาจจะซับซ้อนนิดนึงสำหรับการเดินทางเข้ามาที่นี่
แต่ว่าเค้าก็จะปักป้ายตลอดทางงให้เราเดินทางเข้าไปถึงจดหมายได้อย่างไม่พลาดเป้าพวกผมแวะเขาไปถ่ายทำนิด
หน่อยเพราะว่าชอบสถานที่พักผมดูว่ามันเงียบสงบดีครับและอีกอย่างก็น่าเห็นใจคุณลุงคุณป้าเค้านะครับแกอยู่่ใน
วัยเกษียรแล้วหล่ะครับ พวกเราใช้เวลาอยู่พักเหนื่อยกันไปด้วยในตัว นั่งพักกินลมชมบรรยากาศไปได้ซัก2ชั่วโมง
ก่าๆพวกเราก็เคลื่อนขบวนกลับที่พักบ้านอ้อมกอดขุนเขาเพื่อเตียมขนของย้ายออกไปพักที่"ไร่ปลายฟ้า"
    พวกเราก็ออกจากที่พักบ้านอ้อมกอด ประมาณ3โมงเย็นได้ ก็กราบขอบคุณสวัสดีพี่วรพจน์เจ้าของที่พักแล้วถ้า
มีโอกาสจะกลับไปอีกพี่จะให้ไปไม๊เนี่ยะ ????
    เย้มาถึงแล้วไร่ปลายฟ้า ก็ไม่ไกลกันเท่าไหร่หรอกครับ ถ้ามาจากกทม.ก็อยู่ขวามือ เลยอบต.ท่าเตยไปหน่อย
ที่พักแห่งนี้ตรงข้ามกันเลยกับบ้านออมกอด พวกผมอยู่ได้ทุกแนวครับ แนวนี้พวกผมก็ชอบอย่าว่าแต่ชอบเลย
สนุกสนานด้วยซ้ำไป ทุกรสุชาติชีวิตที่พวกเราได้ไปสัมผัส ก็ต้องขอบขอบคุณทุกท่านนะครับ ทุกสถานที่ที่ได้ให้
เราแวะเวียนเข้าไปเยี่ยมท่าน ......พอพวกเรามาถึงไร่ปลายฟ้าแล้วก็เอนกเขนกกันตามสไตล์เริ่มสบายขึ้นแล้ว
เก็บงานจะหมดแล้วก็ ชิวได้  เท่าที่ผมได้อ่านตามเวปต่างๆก็จะีมีเขียนบอกไว้ว่าที่สวนผึ้งจะมีร้านอาหารป่า แต่พวก
พวกผมไม่ถนัดกิน กินเป็นแต่แกงป่า แหม่ นึกแล้วอยากกินขึ้นมาทันที ก็เลยคุยกับน้องๆ เออพรุ่งนี้หาอาหารพื้น
บ้านกินกันดีกว่า ไ้อ้น้องๆ บอกว่ารอทำไมพรุ่งนี้พี่ เอาวันนี้เลย   
หน้าหลัก
หนองคายมีอะไรดีๆ
สักกาะพระพิฆเนศ
เสน่ห์เลย
ผจญภัยกาญจนบุรี
กินข้าวสวนผึ้ง
ทำบุญเพชรบุรี
สุพรรณบุร
ประจวบคีรีขันธ์
ทะเลบางแสนชลบุรี
คลิปเที่ยวเชียงใหม่
ชมศาลหลักเมืองอุดรธานี
ฉะเชิงเทรา
นครราชสีมา
ชมปราสาทหินบุีัรีรัมย์
อนุรักษ์ช้างไทยสุรินทร์
ทุ่งทานตะวันสระบุรี
เบิกบานในอัมพวา
Universalmusic
เที่ยวแบบธรรมชาติ
เที่ยวแบบอนุรักษ์
เที่ยวแบบคนเมือง
         คลิปร้านอาหาร
 
 
 
 
 
 

พวกเราก็ไม่รอช้าใ้ห้คนที่ถ่ายภาพเก็บภาพพื้นที่แถวไร่และก็ไร่่ด้วย ส่วนคนที่เหลือ
อาบน้ำแต่งตัวรอแป๊ปเดียวก็เสร็จเรียบร้อย เหลือไอ้น้องช่างภาพถ่ายงานเสร็จก็มา
อาบน้ำทีหลัง สามนาทีเสร็จละ???...
    วันนี้เป็นวันแรกที่ทำงานเสร็จเร็ว6โมงครึ่งเราก็ออกจากที่พักหาของพื้นบ้านกิน
ออกจากที่พักเลี้ยงขวาเข้าไปทางตัวอำเภอ แต่ยังไม่ถึงตัวอำเภอสวนผึ้งหรอกร้านจะ
อยู่ฝั่งขวาฝั่งเดียวกับที่พัก พวกเราก็เลี้ยงเข้าไป แต่จริงๆแล้ว กว่าจะเลี้ยวเข้าไปได้
วนหาตั้งหลายรอบ อาศัยการคาดเดาของพวกเราเองว่าน่าจะเป็นร้านนี่แหละที่น่าจะ
ถูกใจพวกเรา จอดรดพรวด....เข้าที่นั่งขอเมนูเอาไรดี ก็สั่งพื้นๆหน่ะครับ ผัดผัก แกง
ยำ และเสือ ตามประสาพวกจินตนาการไม่เหมือนชาวบ้าน แต่ก่อนกินเสือขอชิมกับ
ข้าวก่อนครับ อย่างแรก อื่อ...อย่างสอง...อื่อ...อย่างสาม...อื่อ....

เออใช้ได้เว้ย....รสชาติแบบพื้นบ้านจริงๆอ่ะ วันนั้นก็เลยกินไปหลายอย่าง ที่แน่นอน
ที่สุดจะเป็นผัดผักหวาน กินของเค้าจนหมดร้านเลย อร่อยจริงๆครับ นั่งชิวไปชิวมา
คุยงานนิดหน่อย จะคุยกันเรื่องอื่นมากกว่า เฮ้ย...นี่4ทุ่มละ กลับดีกว่า พรุ่งนี้ต้องเก็บ
งานอีกไหนต้องเข้าตัวเมืองราชบุรีถ่ายต่ออีก ไอ้น้องบอก โหพี่วันนี้วันวาเลนไทม์นะ
ฮ๊า....วันนี้วันที่14เหรอ โหลืมหว่ะ...ผมคุยกับน้องๆว่าขอโทษนะเฟ้ยที่ทำให้ไม่ได้อยู่
กับแฟ..... ไม่เป็นไรพี่ งานก็คืองาน .......ไ้ด้ยินแบบนี้ก็โอเค แต่ก็นึกในใจว่า....มัน
พูดจริงเหรอวะ.. เพราะปกติติดแฟนกันจะตาย ลืมบอกไปไอ้น้องพิธีกรหนึกลับไปหา
แฟนตั้งแต่เมื่อวันก่อนละ เหลือแต่พิธีกรจำเป็นกับผู้ช่วยแสนขยัน ของรายการ
     ว่าแล้วกลับที่พักละกันพี่ เรียกพี่เจ้าของร้านเก็บสตางค์ พี่ำไปคิดอยู่นาน ดึด..ดึด...
เอาบิลมาให้พวกเรา โหตกใจ แทบช๊อค .....ตาย ...ตาย....ต๊าย...

    เป็นไรพี่?น้องๆถาม เปล่าดูเอาเอง ไอ้น้องอุทานเสียงหลง ฮ๊า.....พวกเราคุยกันเค้าคิดตังผิดเป่าวะ...คุยยุ้งยิ้ง
กันเสร็จก็เลยตกลงกันว่าถามพี่เค้่าดีกว่า พี่.....พี่....เสียงตอบมา..ไม่ผิดหรอก(พี่เค้าได้ยินพวกเราคุยกันอยู่แล้ว)
เค้าก็เลยเดินมาบอกราคา อันนี้เท่านี ...นี้..นี้....นี้....โอเช...เข้าใจแล้ว   พวกเราก็เลยถามพี่เค้าว่า พี่คุ้มเหรอ 
พี่เค้าบอกว่าคุ้ม ....ที่พวกเราตกใจหน่ะเพราะว่ามันถูกจริงนะ เสือ6กับข้าว 6อย่างน้ำอัดลม น้ำแข็ง รวมแล้วห้าร้อย
กว่าบาท หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว .....ร้านพี่เค้าไม่มีชื่อนะแต่อยู่ริมถนน นี่แหละ มีที่จอดรถพร้อม บริการใช้ได้
วันหลังไปจะเอาที่อยู่แบบชัดเจนมาให้ เอ้...เมื่อไหร่ไ้ด้ไปอีกหว่า........ จ่ายตังค์เรียบร้อยก็กลับไปที่พักดีกว่า
    ตื่นนอนประมาณ7โมง โห..อยากบอกว่าทำไมหนาวจัง ไม่ต้องเปิดแอร์ก็หนาวแยู่่แล้ว และพวกเราก็ไ้ด้สัมผัส
กับอากาศเย็นธรรมชาติ ได้อยู่กับธรรมชาติมีความสุขจริงๆ    แต่.....กำ...เกือบจะได้อาบน้ำกลางสนามหญ้าแล้ว
น้ำไม่ไหลครับพี่น้อง ถามไปถามมามีคนไปปิดวาวล์น้ำ ป๊าด...ทำกันได้...ปิดเฉพาะห้องเราด้วยนะ เค้าบอกว่านึก
ว่าไม่มีคนอยู่ เพราะไอ้ก๊อกอีกอันของห้องนี้มันรั่ว..เค้าก็เลยปิดวาวล์น้ำ พวกเราก็ไม่รู้เรื่อง มิหน้าหล่ะ...เมื่อคืน
ได้ยินไอ้น้องสองคนชวนกันไปลากสายยางจากสนามหญ้ามาเข้าห้องน้ำ เห็นบอกน้องอีกคนว่ากัวผี ก็เงียบซะ...
ขนาดนั้น....  แต่อากาศดีจัดเราก็นอนเพลินๆ ไอ้น้องช่างภาพเก็บภาพบริวเวณที่พัก ที่เหลือก็อาบน้ำเตรียมเก็บ
ของไปถ่ายแถวนี้อีกนิดหน่อย
   มาทำงานหลายวันรายละเอียดเยอะมาก  ก็ไม่รู้จะบรรยายให้ฟังยังไงอยากให้ไปดูคลิปวีดีโอเองดีกว่า เป็น
งานที่อาจจะไม่เด่นเลิศเลอเพอร์เฟคอะไรมากมายแต่พวกเราก็ทำจากใจ แต่ที่แน่ๆนะ ทำตามงบประมาณหน่ะ ช่วง
ที่ทำงานพวกนี้งบประมาณน้อยมากๆงบจากบริษัทนะ คิดว่าคงไม่มีที่ไหนในโลกทำท่องเที่ยวแล้วใช้งบน้อยขนาดนี้
แต่อย่างว่า  เพราะว่าใจอยากทำ และก็รักที่จะทำ จะพัฒนาไปเรื่อยๆละกัน  แต่ผมไม่ได้ทำคนเดียวนะมีน้องๆช่วย
 ถ้าหลังจากนี้ก็อาจฉายเดี๋ยวหรือไม่ก็หาผู้ช่วยดีๆซักคน(นะจ๊ะบิ๊กแมน) แต่ตอนนี้พี่ขอหาตังก่อน เออ..ว่าแต่ว่า
ไอ้สตุ้งสะตังค์เนี่ยะ เค้าหากันแถวไหน เก็บตามพื้นเป่า...เปล่า...คงต้องใช้เวลาเนอะๆ ...ฮือ..ฮือ...ฮือ..
 
dreamweaver widget
Counters