ครั้งใหม่ของการเดินทางที่่เหงาๆ เป็นการเดินทางคนเดียว
                     โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ เกิดเหตุการณ์ที่จะต้องจดจำไปจนวันตาย

     นัดคุณน้องสองคนแล้วคุณน้องไปดริ๊งอีท่าไหนไม่ทราบ...(เค้าไม่ได้บอกเราซะ
ด้วย) เช้าแล้วจนเที่ยงแล้วยังไม่เสด็จตื่นกันเลย เอาไงดีว้าเรา โทรหาสองครั้งไม่รับ
ครั้งสามรับ แต่เสียงงัวเงียะมั้ก..แล้วสายก็หลุดไป จากที่เราได้ยินเสียง... หรือถ้า คนอื่นๆได้ยินแล้ว ก็ต้องเข้าใจไปแนวเดียวกันว่า "มันแฮ้งค์แน่ๆ" เอาไงดี กดโทรหา
อีกดีกว่า......กดไปหลายรอบๆ ยังไงก็ไม่รับ ฝากข้อความละกัน ...ดึ๊ด..ๆ..รอได้ซักพัก
....ไม่มีการตอบกลับมา....
          เอาไง...หว่า เราก็คิดในใจ ถ้ามันแฮ้งค์ ไม่ตื่นเลย ...ตูก็อดเที่ยว  อันเนื่องจาก
ว่าไม่อยากเดินทางวันที่ 29 ธ.ค.ไง รถคงจะเยอะหน่ะ ไป28เนียะแหล่ะ รถน้อย
เอาสะดวกตัวเองดีกว่า ว่าแล้วตูไปคนเดียวก็ได้ .....
หื่อ..หื่อ...


และก็เป็นการเิริ่มเดินทางออกจาก กทม.12:15:23 โดยประมาณ รถติดอยู่ตรงที่เดิม
ช่วงจะออกมอร์เตอร์เวย์ร่วม 20 นาที เอาหล่ะไม่เป็นไร ใกล้จะปีใหม่แล้ว ทำอะไร
ใหม่ๆ ดีกว่า ....ลุ๊ย...ๆ....ภูทับเบิก ......ตาแหน่ว...ตาแหน่ว...ตะแหน่ว...ไป....

        ขับไเรื่อยๆ ...เรื่อย...เกือบถึงสระบุรีแล้ว เห็นป้ายบอกทางเลี่ยงเมืองสระบุรีเลี้ยว
ซ้าย เราก็เลียวเลย เอ้..นี่มันถนนเส้นอะไรหว่า มองๆ ๆ มองหาป้าย ไม่เจอแต่มาเปิด
ดูในgoogleแล้วเป็นถนนสาย1 (เป็นเลี่ยงเมืองสระบุรี)ผมว่าง่ายดีครับไม่ต้องผ่าเข้า
ตัวเมืองสระบุรีรถมันเยอะติดไฟแดงหลายไฟแดง วิ่งเลี่ยงเมืองดีกว่าสะดวกดี 
    ขับตามสาย1เจอแยกพุแคให้ไปเส้น21ไปเรื่องจนถึงลพบุรี ผ่านชัยบาดาลขับเรื่อย
จนถึงบึงสามพันผมก็เลยแวะเติมแก๊สซะหน่อย ปั้มแก๊สจะอยู่หลังปั้มอะไรเนี่ยะ
จำไม่ได้ อ่ะ.. แต่อยู่ระหว่างร้านขายกระเบื้องกับปั้มน้ำมันทางซ้ายมือแหละ

    

   ผมก็ขับไปตามถนนสาย21 เนี่ยะ    ขับไปจนถึงเพชรบูรณ์เลยขับชมวิวในเมืองเพชรบูรณ์ซะหน่อย ตอนนี้ก็เป็น
เวลา 17:10 แล้ว เอ๊...จะนอนนี่หรือนอนหล่มสักดีหว่า ณ.ตอนนั้นก็ได้โทรเข้าไปที่พักแห่งหนึ่งก็ถามพี่เค้าว่าถ้าจะไป
ทับเบิกเนี่ยะ ควรจะนอนในเมืองหรือไปนอนหล่มสักดี พี่เค้าก็ให้คำปรึกษาอย่างดี สรุปไปนอนหล่มสักดีกว่าใกล้กว่า
ว่าแล้วเราก็ขับต่อไป ใช้เวลาอยู่ที่นี่ประมาณ40นาที มุ่งหน้าสู่หล่มสักกับถนนสาย เดิม21ผ่านนางั่ว บุ้งคล้า แล้วแวะ
สักการะอนุสาวรีย์พ่อขุนผาเมือง แล้วหาที่พักแถวๆนั้นดู ขับวนไปวนมาไม่ได้เข้าไปถึงตัวอ.หล่มสักหรอกก็พักแถว
ตลาดกะหล่ำใกล้กับอนุสาวรีย์พ่อขุนผาเมืองเนี่ยะแหละ เพราะเรามองเห็นเส้นทางที่จะไปภูทับเบิกแล้ว 
   กว่าจะค้นหาที่พักเจอเราก็ขับวนไปพักนึงไม่แพงครับ เจ้าของก็ใจดีก็อยู่เส้น21แหละครับ "ห้องพักชัยพรรณ"
สะอาดและราคาไม่แพง อ่ะเอาที่อยู่ไป 91/14 ถนนสระบุรี-หล่มสัก ต.หนองไขว่ อ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์ 67110
 โทร.085-875-8412,086-9372881 แฟกซ์ 056-912105 (เฮียพิชัย)   
        และแล้วก็เข้านอนตอนเกือบ4ทุ่ม ขอบอกว่าอากาศหนาวอ่ะ ลืมบอกอ่ะห้้องพักก็มีราคา250-500บาท หน่ะ
ห้องแอร์350มีน้ำอุ่นด้วย ส่วน500บาทเป็นบ้านหลังเล็กๆ  ราคาก็โอเคนะ เช้าๆ มีเครื่องดื่มร้อนๆ ไว้บริการฟรีครับ



ตื่นเช้าขึ้นมาเราก็รีบอาบน้ำที่แสนจะเย็นเจี๊ยบ อาบไว้ก่อนเผื่อว่าขึ้นบนภูแล้วจะไม่อยากอาบ ว่าแล้วก็ฟรึ๊บ..ๆ ...ฟลู่..ๆ
เรียบร้อยใส่เสื้อผ้า3ชั้น จ๊าก กลัวดำ เอ้ยไม่ใช่ หนาวดิ.....เช้ามาก็คุยกับเฮียพิชัย ถามย้ำเฮียอีกว่าเฮีย ไอ้(รถ)พี่โว่เนี่ยะ
มันจะขึ้นภูทับเบิกได้ไม๊ เฮียบอกไม่แน่ใจ ทางที่ดี จอดไว้ข้างล่างแหล่ะตรงจุดทางขึ้นแล้วโบกรถขึ้นไปดีกว่า กลัวมันจะ
ไป พัง ไปฮี๊ด...(ความร้อนขึ้น) บนนั้น แล้วยังจะขับแก๊สขึ้นไปอีกเฮียแนะไม่น่าเสี่ยงให้โบกรถขนกะหล่ำขึ้นไปจะดีกว่า  โอเคโบกก็โบก ุคุยกันไปเรื่อยๆ แล้วก็มาเข้าเรื่องบริจาคเสื้อผ้า นี่เลยเฮียบอก ไปที่นี่เลยนักเรียนเค้าไม่มีจริงๆ เค้าต้องการสิ่งของบริจาค อยู่ว่าแล้วก็ลาเฮีย......
         แล้วเราก็ขับรถเลี้ยวเข้าถนนสาย12 จากตรงนี้ไปก็อีกแค่40กว่าโลก็กจะถึงภูทับเบิก แต่ไปแวะนำของไปบริจาค
ที่่โรงเรียนก่อนละกัน   "โรงเรียนบ้านฝายวังบอน" ซึ่งจะอยู่ถนนสาย12 ทางไปเข้าค้อ เลยทางแยก
ที่จะเลี้ยวขวาเส้น2372ไปอีกประมาณ2กม.อยู่ขวามือ และเราก็มาถึงที่โรงเรียน เห็นเด็กๆ แต่งตัวน่ารักกันแทบทุกคนเลย
หันไปหันมาก็ได้ไปพบกับ"อาจารย์มนัญชยา อ.บอกว่าที่นี่เด็กนักเรียนเป็นเด็กยากจนจริงๆ  นำของมาบริจาคก็ดีแล้ว
ได้คุยกันอยู่พักนึง ก็เลยอยากถ่ายรูปมาเผื่อว่าใครๆ ได้แวะไปแถวนั้น ถ้ามีโอกาสผ่านหรือตั้งใจนำของไปบริจาคก็ลอง
โทรหาอ.ก่อนก็ได้ ส่วน อ.มนัญชยาไม่ได้บอกให้ผมลงเชิญชวนให้คนนำของไปบริจาคนะ แต่ผมอาสานำมาลงเอง

ผมอยากบอกต่อหน่ะครับเผื่อว่าใครนึกอยากจะทำบุญ 
กับเด็กๆนักเรียน ถ้านึกไม่ออกว่าจะนำของไป บริจาค
ที่ไหน ก็ไปบริจาคให้น้องๆที่นี่ ก็ได้ เป็นหนังสือเรียน
 หนัีงสือ ที่ให้ความรู้  ก็น่าจะดีนะ  อ่ะให้ที่อยู่ไว้ละกัน
       โรงเรียนบ้านฝายวังบอน หมู่ที่13
ต.น้ำชุน อ.หลุ่มสัก จ.เพชรบูรณ์ 67110
(อาจาย์มัญชยา สมสร้อย  โทร.087-3134286 )

 

      จริงๆแล้วผมก็เคอะเค๊อะ เขินๆเหมือนกันครับ ไปคนเดียวแล้วต้องไปแบบนี้คนเดียว แต่ก็ทำให้รู้สึกดีเหมือน
กันทำให้รู้สึกสบายใจครับก่อนที่จะเดินทางขึ้นภูทับเบิก หรือว่าจะเดินทางไปไหนๆก็แล้วแต่ ถ้าได้แวะทำอะไร
ที่เหมือนเป็นการให้ มันทำให้สบายใจดีนะ
      ว่าแล้วก็เดินทางมุ่งหน้าสู่ภูทับเบิกดีกว่า ตอนนี้ก็เป็นเวลาโดยประมาณ8.40น. ขับรถมุ่งหน้าสู่ภูเหลืออีก
30ก.ม. ขับไปเรื่อยๆเป็นถนนเส้นเล็กๆสาย2372 ประมาณ6ก.ม.ก็ถึงตีนทางขึ้นภู มีร้านอาหาร ซุปเปอร์มาร์เก็ต
ร้านกาแฟ ส่วนผมแวะกินข้าวผัดกะเพราไข่ดาว กาแฟ แล้วก็ตุนไก่อบโอ่งขึ้นไปข้างบน 1ตัว พร้อมข้าวเหนียว
     ผมก็ถามพี่ร้านไก่อีกทีพี่(พี่โว่ของผมเนี่ยะ)สามารถขับขึ้นบนภูได้ไม๊ ถามยาวถามแล้วถามอีก(พี่เค้าอาจจะ
รำคาญผมก็ได้) แต่ผมรู้ว่า..พี่คนนี้แหล่ะจะเป็นคำตอบที่ถูกต้องที่สุดของผม (ผมคิดอยู่ในใจนะ)   และแล้วพี่
เค้าก็ี่ตอบมา..."โอ๊ยสบายมาก รถเค้าเก่ากว่านี้เค้ายังขับขึ้นขับลงเลย ขึ้นได้สบาย ไปได้ ขึ้นได้"...... แค่นั้นแหล่ะ
ที่ผมอยากได้ยิน  ว่าแล้วผมก็..ขับขึ้นไปโดยไม่ต้องคิดอะไรให้มากมาย  พอผมขับขึ้นไปได้้แค่
300เมตร ....ผมก็แวะจอด"ทำใจ"อีกนิด... และก็ยกมือไหว้เจ้าที่เจ้าทางเจ้าป่าเจ้าเขาขอให้ท่านนำขึ้นไปบน
ภูด้วยความปลอดภัย ไม่มีอุปสรรค ...และก็ขับขึ้นไปด้วยความมั่นใจ จะกลัวอะไร....รถเราเครื่องก็ดี ช่วงล่างก็ดี 
 

   ผมไม่รอช้า... "ขึ้นเลย"....นึกใจใจ..... และก็เคลื่อนตัวขับมุ่งหน้าสู่ข้างบนทันที.......
      ผมก็ขึ้นไปเรื่อยๆ.....เรื่อย.........ๆ..........รู้สึกว่ามันจะเริ่มชัน ....ชันขึ้น....ชันขึ้นเรื่อยๆ...
นึกใจใจอยู่คนเดียว......ไปๆ.....ขึ้นไป.......สุดยอดไปได้ ถ้าคนขับรถก็จะสามารถรับรู้ได้ว่ารถกำลังดีมันเป็น
อย่างนี้นะ รถวิ่งไม่ไหว มันเป็นอย่างนี้นะ รถผมขึ้นได้สบายมาก ผ่านโึค้งเล็ก โค้งน้อย โค้ตัวเอส ตัวยู พอผมขึ้นมา
ได้ถึงบ้านน้ำเพียงดิน เห็นจุดพักรถชมวิว ผมก็เลยพักก่อนดีกว่าหาวิวดูหน่อย พักพี่โว่หน่อย พักตัวเองด้วย ภูนี้มัน
สูงชันได้ใจจริงๆ ผมเป็นคนกลัวความสูง กลัวอะไรที่มันหวาดเสียว ตื่นเต้นๆ .......ก็เลยแวะพักก่อน ทั้งที่ก็ขึ้นมาได้
แค่ประมาณ 10กม.เองมั้ง 
     ตรงจุดนี้มีร้านค้าของชาวเขาเผาม้ง เป็นจุดชมวิวสวยๆ ให้ชม มีห้องน้ำสังกะสีให้เข้า และผมก็เห็นมีคนมากาง
เต้นท์นอนบริเวณจุดนี้ด้วยครับ หลังจากที่ผมพักได้ซัก20นาทีได้มั้ง ผมก็มุ่งหน้าขับขึ้นต่อ จากจุดนี้มองขึ้นไปก็
ไม่น่าจะทางสูงชันเท่าไหร่ แต่ไม่ใช่ครับ ภาพลวงตา จากตรงนี้ขึ้นไปก็จะเป็นทางตัวเอส ตัวยู และก็ชัน ซึ่งระยะห่าง
ไม่ไกลกันระหว่างทางโค้งจะไม่ห่างกันเท่าไหร่ ท้าทายดีมากครับ ผมลองแอบมองถนนด้านหลังที่ผมขับขึ้นมา
โอ้โหอะไรกันทำไมมันชันอย่างเงี้ยะเนี่ยะ 

 

    



   


หน้าหลัก
หนองคายมีอะไรดีๆ
สักกาะพระพิฆเนศ
เสน่ห์เลย
ผจญภัยกาญจนบุรี
กินข้าวสวนผึ้ง
ทำบุญเพชรบุรี
สุพรรณบุร
ประจวบคีรีขันธ์
ทะเลบางแสนชลบุรี
คลิปเที่ยวเชียงใหม่
ชมศาลหลักเมืองอุดรธานี
ฉะเชิงเทรา
นครราชสีมา
ชมปราสาทหินบุีัรีรัมย์
อนุรักษ์ช้างไทยสุรินทร์
ทุ่งทานตะวันสระบุรี
เบิกบานในอัมพวา
Universalmusic
เที่ยวแบบธรรมชาติ
เที่ยวแบบอนุรักษ์
เที่ยวแบบคนเมือง
         คลิปร้านอาหาร
 
 
 
 
 
 

 

 

    
             
  
       
     
dreamweaver widgetCounters